Rzeżączka - łac. Gonorrhoea

Rzeżączka jest jedną z najczęstszych bakteryjnych chorób przenoszonych drogą płciową. Choroba wywoływana jest przez Gram ujemną bakterię - dwoinkę rzeżączki - Neisseria gonnorhoea.

Etiologia i objawy rzeżączki

Rzeżączka jest schorzeniem przenoszonym drogą płciową. Czynnikiem etiologicznym jest dwoinka rzeżączki - Neisseria gonorrhoea. Choroba może rozwijać się u pacjentów obu płci. Noworodek może być zakażony przez matkę chorującą na rzeżączkę w czaie porodu. Wielu autorów sugeruje, że rzeżączka może być przeniesiona za pośrednictwem publicznych urządzeń sanitarnych, ręczników etc. Teoria ta nie jest do końca potwierdzona i argumentowana jest faktem, że dwoinka rzeżączki w zawiesinie ropnej może przeżyć poza organizmem kilkanaście godzin.

Objawy rzeżączki u mężczyzn

Najczęściej występującym objawem zakażenia rzeżączką u mężczyzny jest zapalenie cewki moczowej objawiające się wyciekowi ropnej treści oraz bólem i pieczeniem w czasie mikcji. Okres wylęgania choroby wynosi od 2 - 5 dni od stosunku seksualnego. Wyciek z cewki moczowej ma wygląd żółtej ropy. U części pacjentów zakażenie rzeżączką może przebiegać bezobjawowo.

Objawy rzeżączki u kobiet

U blisko połowy kobiet zakażonych rzeżączką obserwuje się ropne objawy, którym może towarzyszyć rzeżączkowe zapalenie szyjki macicy. Pacjentki mogą zgłaszać uczucie pieczenia w pochwie, ból podbrzusza lub objawy dyzuryczne w przypadku zajęcia cewki moczowej.

Rzeżączka może powodować zakażenie poza układem moczowo - płciowym. Najczęściej stwierdzane objawy poza narządami płciowymi to: rzeżączkowe zapalenie odbytu i odbytnicy, rzeżączkowe zapalenie gardła, rzeżączkowe zapalenie spojówek.

Jak rozpoznaje się rzeżączkę?

Rozpoznanie rzeżączki stawiane jest na podstawie wywiadu zebranego od pacjenta oraz wymazu z wydzieliny cewki moczowej, szyjki macicy, pochwy lub innych miejsc występowania objawów. Wymaz pobrany przez lekarza oceniany jest przez mikrobiologa po barwieniu metodą Grama i ocenie preparatu pod mikroskopem.

Leczenie rzeżączki

Rzeżączka wywoływana jest przez bakterię Gram ujemną - Neisseria gonorrhoea. Leczenie polega na stosowaniu odpowiednich antybiotyków. Cefalosporyna III generacji w jednorazowej dawce lub fluorochinolony (ciprofloksacyna, levoxafloxacyna, ofloxacyna) są najczęściej wykorzystywanymi lekami w leczeniu rzeżączki. Stosowanie antybiotyków powinno odbywać się pod kontrolą lekarza.

Diagnostyka różnicowa

Zapobieganie zakażeniu

Powikłania rzeżączki