Zwężenie cewki moczowej - łac. Strictura urethrae

Pierwsze wzmianki na temat leczenia zwężeń cewki moczowej pojawiły się już w VI wieku przed naszą erą. Już wtedy opisywano poszerzanie światła cewki moczowej metalowymi i drewnianymi rozszerzadłami. Dopiero w połowie XIX wieku nastąpił przełom w leczeniu zwężęń cewki moczowej, kiedy to Mai - Sonneuve (1854) i Otis (1872) przedstawili własne modele urethrotomów. Urethrotomy były narzędziami do rozcinania zwężeń cewki moczowej na ślepo co skutkowało ogromną liczbą powikłań ze zgonami włącznie. Przez wiele lat była to jedyna metoda leczenia zwężenia cewki moczowej aż do lat 60 XX wieku kiedy to Sachse przedtsawił skonstruowany przez siebie urethrotom wyposażony w układ optyczny do rozcinania zwężęń cewki moczowej pod kontrolą wzroku. W chwili wprowadzenia urethrotomu optycznego Sachse liczba powikłań leczenia zabiegowego zwężenia cewki moczowej znacznie spadła a leczenie endoskopowe stało się powszechnie akceptowaną metodą.