Anatomia gruczołu krokowego - budowa anatomiczna prostaty

Gruczoł krokowy, czyli stercz (prostata) jest nieparzystym narządem mięśniowo – gruczołowym, położonym na wysokości części początkowej cewki moczowej. Pod względem swojego położenia i patologii pozornie stanowi on część układu moczowego, czynnościowo jednak należy do układu płciowego i jest też jego częścią składową.

Gruczoł krokowy położony jest głęboko w miednicy mniejszej, poniżej pęcherza moczowego i powyżej przepony moczowo – płciowej, ku tyłowi od dolnej części spojenia łonowego oraz do przodu od bańki odbytnicy. Prostata obejmuje swoimi płatami część sterczową cewki moczowej. Stercz otoczony jest powięzią łącznotkankową i za jej pośrednictwem łączy się ze ścianami i trzewiami miednicy mniejszej.   

Kształt gruczołu krokowego porównywany jest do kasztana jadalnego, więc przypomina on spłaszczony stożek. Rozróżniamy w nim wierzchołek, podstawę, powierzchnię przednią, tylną i dwie powierzchnie boczne.
W budowie gruczołu krokowego wyróżnia się dwa płaty (prawy i lewy). Oba płaty z tyłu złączone są węziną czyli płatem środkowym.
Stercz jest zbudowany w większej części z miąższu gruczołowego, w mniejszej przeniknięty pasmami mięśniówki gładkiej.