Skala Fuhrmana w klasyfikacji histopatologicznej raka jasnokomórkowego nerki

Skala Fuhrmana wykorzystywana jest w klasyfikacji histopatologicznej raka jasnokomórkowego nerki. Skala wprowadzona została w 1982 roku i stanowi jeden z najważniejszych czynników rokowniczych pacjentów z rakiem nerki. Klasyfikacja dzieli jądra komórkowe nowotworu na 4 stopnie. Uważa się, że istnieje związek pomiędzy stopniem cytologicznej złośliwości nowotworu w klasyfikacji Fuhrmana a rokowaniem. Skala Fuhrmana jest drugim po stopniu w klasyfikacji TNM czynnikiem rokowniczym w raku nerki.

Czterostopniowa skala Fuhrmana opiera się na jakościowej ocenie następujących cytoarchitektonicznych cech jądra komórkowego:

  wielkość jądra komórkowego
  regularność obrysów jądra komórkowego
  obecność jąderka

Skala Fuhrmana wykorzystywana jest wyłącznie w klasyfikacji raków jasnokomórkowych nerki i nie znajduje zastosowania w innych typach raka nerki. Stopień 1 w klasyfikacji oznacza jądra komórkowe najbardziej zbliżone do jąder występujących w prawidłowych komórkach i charakteryzuje się najlepszym rokowaniem. Stopień 4 w skali Fuhrmana oznacza jądra o dużej degeneracji i wiąże się ze złym rokowaniem. W wielu ośrodkach skala Fuhrmana została uproszczona do 3 stopni.

W jaki sposób patomorfolog określa stopień w skali Fuhrmana?

W celu określenia stopnia Fuhrmana komórek raka nerki konieczne jest barwienie preparatu hematoksyliną eozyną (H+E). Badanie wykonywane jest pod mikroskopem.