Zwężenie cewki moczowej - łac. Strictura urethrae

Cewka moczowa męska jest przewodem wyprowadzającym mocz z pęcherza moczowego. Początek cewki moczowej stanowi jej ujście wewnętrzne w szyi pęcherza moczowego, koniec cewki stanowi ujście zewnętrzne zlokalizowane na szczycie żołędzi, stanowiąc jednocześnie połączenie układu moczowego z płciowym. W cewce moczowej znajduje się wzgórek nasienny stanowiący ujście nasienia.

Zwężenie cewki moczowej stanowi duży problem współczesnej urologii. Choroba spowodowana jest uszkodzeniem ściany cewki moczowej wywołanym czynnikiem mechanicznym - uraz lub procesem zapalnym. Gojenie się cewki moczowej uszkodzonej w wyniku urazu lub procesu zapalnego powoduje powstawanie blizny zwężającej światło cewki moczowej. W skrajnych przypadkach możlwe jest całkowite zarośnięcie światła cewki moczowej, którego pierwszym objawem może być całkowite zatrzymanie moczu. Drażniące działanie moczu nasila proces włóknienia co niekorzystnie wpływa na proces gojenia cewki moczowej. W odcinku cewki moczowej powyżej zwężenia cewka moczowa ulega poszerzeniu. Zalegający mocz powoduje powstanie przewlekłego stanu zapalnego, który nasila zmiany zapalne.

Leczenie zwężenia cewki moczowej może być endoskopowe lub klasyczne. Rodzaj sposobu leczenia uzależniony jest od stopnia zwężenia, lokalizacji, wieku pacjenta. Dobry efekt po zabiegu nie daje gwarancji utrzymania prawidłowej mikcji na stałe. Zwężenie cewki moczowej ma tendencję do nawratów.