Torbiel moczownika - łac. cystis urachalis

Torbiel moczownika jest wadą rozwojową moczownika, która polega na obecności przestrzeni płynowej - torbieli w środkowej części moczownika. U noworodków torbiel moczownika może być wyczuwalna przez powłoki jamy brzusznej jako guz pomiędzy pępkiem a spojeniem łonowym. Zdecydowana większość dorosłych pacjentów nie zgłasza żadnych dolegliwości i dowiaduje się o torbieli moczownika przypadkowo. W przypadku zakażenia torbieli moczownika może dojść do powstania ropnia, który wymaga pilnej interwencji chirurgicznej. Leczenie torbieli moczownika u noworodków jest operacyjne.

Przewód omoczniowy jest strukturą, która we wczesnym okresie rozwoju płodu stanowi połączenie pomiędzy szczytem pęcherza a pępkiem. W czasie rozwoju płodu pęcherz moczowy zstępuje w kierunku miednicy płodu przez co przewód omoczniowy zamienia się w wąski kanał nazywany moczownikiem. Wraz z rozwojem płodu moczownik zarasta tkanką łączną tworząc więzadło pępkowe pośrodkowe.